Αναζήτηση
  • EAEP CORFU

ΓΥΝΑΙΚΑ & ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Ο Θεός αφού έπλασε τον Αδάμ, είπε ότι δεν ήταν καλό που ήταν μόνος και έφτιαξε ένα όμοιο άνθρωπο με αυτόν, για να είναι βοηθός του, την Εύα. Με το να ονομάσει τη γυναίκα βοηθό του Αδάμ, δεν την υποβιβάζει ούτε φυσικά εννοεί ότι η γυναίκα θα είναι η «οικιακή βοηθός ή το δουλικό» του Αδάμ. Η Γραφή μας λέει ότι ο Θεός είναι βοηθός του ανθρώπου: ΨΑΛΜ ρμε:5 “Μακάριος εκείνος, του οποίου βοηθός είναι ο Θεός του Ιακώβ· του οποίου η ελπίς είναι επί Κύριον τον Θεόν αυτού.”

Ο Αδάμ είναι ελλειπής όσο είναι μόνος. Το ίδιο και η Εύα. Ο ένας δεν μπορεί να υπάρξει δίχως τον άλλον. Πράγματα που δεν μπορεί να κάνει ο Αδάμ, θα τα κάνει η Εύα και πράγματα που δεν μπορεί να κάνει η Εύα, θα τα κάνει ο Αδάμ.

Κάθε οργανωμένη κοινωνία, για να μπορέσει να λειτουργήσει εύρυθμα, είναι απαραίτητο να υπάρχει αφενός η εξουσία και αφετέρου η υποταγή στην εξουσία αυτή. Ο Θεός βάζει την εξουσία των αγίων του σε μια τάξη, ώστε να μη μπορεί να υπάρξει κανενός είδους παρερμηνεία.

ΕΦΕΣ ε:22 “Αι γυναίκες, υποτάσσεσθε εις τους άνδρας σας ως εις τον Κύριον, 23 διότι ο ανήρ είναι κεφαλή της γυναικός, καθώς και ο Χριστός κεφαλή της εκκλησίας, και αυτός είναι σωτήρ του σώματος.”

Α’ ΚΟΡ ια:3 “Θέλω δε να εξεύρητε, ότι η κεφαλή παντός ανδρός είναι ο Χριστός, κεφαλή δε της γυναικός ο ανήρ, κεφαλή δε του Χριστού ο Θεός.”

Καλό είναι να γνωρίζουμε πως τα εδάφια αυτά αποτέλεσαν και αποτελούν θέμα δύσπεπτο. Είναι δυσερμήνευτα στον αδόκιμο νου και για να μπορέσει κανείς να αποδεχθεί τη διδασκαλία που ακολουθεί, απαιτείται εκ μέρους του πλήρης υποταγή στον ίδιο τον Θεό και στον θεόπνευστο λόγο της Καινής διαθήκης.

Ο Λόγος του Θεού λοιπόν, θέτει μια ιεραρχία κατά την οποία, όπως στο Θεϊκό περιβάλλον η κεφαλή του Χριστού είναι ο Θεός έτσι και στο ανθρώπινο περιβάλλον, η κεφαλή της γυναίκας είναι ο άνδρας. Δεν πρέπει να μας ενοχλεί το γεγονός ότι όλοι μας έχουμε κάποια ανώτερη από εμάς εξουσία στην οποία οφείλουμε υποταγή. Ακόμα και στον Τριαδικό Θεό, υπάρχει μια σχετική ιεραρχία. Το γεγονός ότι ο Θεός είναι η κεφαλή του Χριστού, δεν κάνει τον Χριστό ένα μικρότερο Θεό. Μάλιστα ο λόγος του Θεού μας πληροφορεί πως ο Χριστός είναι «ίσα με τον Θεόν» δηλαδή δεν άρπαξε την ισότητά του με τον Θεό, (ΦΙΛ β:6 δεν ενόμισεν αρπαγήν το να ήναι ίσα με τον Θεόν), αλλά εκκένωσε τον εαυτόν του και ταπεινώθηκε έως τέλους. Ο Χριστός είναι το πρότυπό μας, αυτόν πρέπει να μιμούμαστε.

Το γεγονός ότι ο Λόγος του Θεού θέτει στην ανθρώπινη ιεραρχία τον άντρα ως κεφαλή της γυναίκας, δεν την κάνει μικρότερο άνθρωπο, ούτε την προσβάλλει υπαρξιακά. Εξ άλλου και ο άνδρας δεν επιτρέπεται να καταχράται την εξουσία του στη συζυγική σχέση, αλλά αμέσως ο Παύλος θυμίζει και μάλιστα πριν από όλα, ότι εκείνος δίνει λόγο στο Θεό. Αυτή είναι η τάξη την οποία θέτει ο Χριστός στην εκκλησία. Εδώ δεν καλούμαστε να ερμηνεύσουμε ή να καταλάβουμε απολύτως το λόγο για τον οποίο ο Θεός θέτει αυτές τις διατάξεις με αυτό τον τρόπο, αλλά να υποταχτούμε σ’ αυτές.

Ο εχθρός κατάφερε να ανατρέψει την πατριαρχική ισορροπία της οικογένειας με κρυμμένο σκοπό τη καταστροφή της οικογένειας. Υπάρχουν μαρτυρίες ανθρώπων που είναι σε θέσεις πολύ μεγάλης εξουσίας, ότι ο φεμινισμός ήταν ένα τέχνασμα δικό τους, ώστε να ελαχιστοποιήσουν το χρόνο που θα έχει η εργαζόμενη μητέρα με τα παιδιά της για να μπορέσει το σύστημα να διαμορφώσει τις νέες συνειδήσεις όπως ήταν σχεδιασμένο. Άραγε η κοινωνία που δεν υποτάχτηκε στην ιεραρχία του Θεού πήγε καλά ή άσχημα? Ανάλογα λοιπόν ας πράξουμε κι εμείς.

Ένα επιχείρημα που συχνά ακούμε είναι ότι η διδασκαλία περί υποταγής της γυναίκας στον άντρα ταίριαζε πολιτισμικά στις μέρες του Παύλου και συνεπώς δεν έχει εφαρμογή στις μέρες μας. Ο άνδρας όμως εξακολουθεί να είναι εικόνα του Θεού. Αυτό δεν άλλαξε στις μέρες μας. Ο άνδρας πρώτος πλάστηκε και μάλιστα η γυναίκα πλάστηκε για τον άνδρα και όχι το αντίθετο.

ΕΦΕΣ ε:24 “Αλλά καθώς η εκκλησία υποτάσσεται εις τον Χριστόν, ούτω και αι γυναίκες ας υποτάσσωνται εις τους άνδρας αυτών κατά πάντα.” … 32 Το μυστήριον τούτο είναι μέγα, εγώ δε λέγω τούτο περί Χριστού και περί της εκκλησίας. 33 Πλην και σεις οι καθ’ ένα έκαστος την εαυτού γυναίκα ούτως ας αγαπά ως εαυτόν, η δε γυνή ας σέβηται τον άνδρα.

Η γυναίκα που έχει φόβο Θεού, δεν επιτρέπει στον εγωισμό της να της σκοτίζει τη διάνοια και να της κρύβει το θέλημα του Θεού. Εξασκώντας υπακοή στο Λόγο του Θεού, θα είναι έτοιμη με ταπείνωση να υποτάσσεται στον άντρα της, όπως πρέπει να υποτάσσεται η εκκλησία στον Χριστό. Ο μοναδικός τρόπος για να γίνει αυτό, είναι να ζούμε στη παρουσία του Θεού. Τότε, γεμάτοι με το Πνεύμα Του, όλα θα γίνονται καθώς πρέπει διότι ο Θεός θα είναι αυτός που θα οδηγεί και την σύζυγο να υποτάσσεται, αλλά και τον σύζυγο να αγαπά την σύζυγό του και να της εμπνέει σεβασμό.

Η εργαζόμενη σύζυγος:

Εφόσον υπάρχει γνήσια οικονομική ανάγκη και με τη σύμφωνη γνώμη και των δύο μελών, η σύζυγος μπορεί να εργάζεται και έξω από το σπίτι της για κάποιο χρονικό διάστημα μέχρι να ξεπεραστεί η δυσκολία (ΠΑΡ λα:13-31). Πάλι όλως θα πρέπει να επιστρέφει στο ρόλο της όπως αυτός φανερώνεται από την Αγία Γραφή.

ΤΙΤ β:5 “σώφρονες, καθαραί, οικοφύλακες, αγαθαί, ευπειθείς εις τους ιδίους αυτών άνδρας, διά να μη βλασφημήται ο λόγος του Θεού.”

Α’ ΠΕΤ γ:3 “Των οποίων ο στολισμός ας ήναι ουχί ο εξωτερικός, ο του πλέγματος των τριχών και της περιθέσεως των χρυσίων ή της ενδύσεως των ιματίων, 4 αλλ’ ο κρυπτός άνθρωπος της καρδίας, κεκοσμημένος με την αφθαρσίαν του πράου και ησυχίου πνεύματος, το οποίον ενώπιον του Θεού είναι πολύτιμον. 5 Διότι ούτω ποτέ και αι άγιαι γυναίκες αι ελπίζουσαι επί τον Θεόν εστόλιζον εαυτάς, υποτασσόμεναι εις τους άνδρας αυτών, 6 καθώς η Σάρρα υπήκουσεν εις τον Αβραάμ, καλούσα αυτόν κύριον· της οποίας σεις εγεννήθητε τέκνα, αγαθοποιούσαι και μη φοβούμεναι μηδεμίαν πτόησιν.”

71 προβολές0 σχόλια

Πρόσφατες αναρτήσεις

Εμφάνιση όλων

ΑΥΝΑΝΙΣΜΟΣ (αυτοικανοποίηση)

Ενώ η Βίβλος πουθενά δεν δηλώνει ρητά ότι ο αυνανισμός είναι αμαρτία, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι πράξεις που οδηγούν στον αυνανισμό είναι αμαρτωλές. Ο αυνανισμός είναι σχεδόν πάντοτε το αποτέλεσμα λ

ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Αποστολικοί πατέρες ονομάζονται οι πρώτοι μετά τους αποστόλους συγγραφείς, οι οποίοι υπήρξαν μαθητές των αποστόλων, έζησαν δε κατά τον 1ο και την αρχή του 2ο αιώνος. Οι μεταγενέστεροι τούτων, λέγονται