Θεότητα Ιησού Χριστού

Το θέμα «Ο Ιησούς είναι Θεός» είναι ένα από τα πιο σημαντικά θεολογικά θέματα της Καινής Διαθήκης. Δεν στηρίζεται σε ένα μόνο εδάφιο, αλλά σε ολόκληρη τη μαρτυρία της Αγίας Γραφής. Η Καινή Διαθήκη παρουσιάζει τον Ιησού ως τον Υιό του Θεού, ο οποίος έχει την ίδια θεία φύση με τον Πατέρα, ενώ συγχρόνως διακρίνεται ως πρόσωπο από τον Πατέρα.

Η διδασκαλία αυτή μπορεί να αναπτυχθεί σε δέκα βασικές ενότητες.

1. Η Παλαιά Διαθήκη διακηρύττει ότι υπάρχει ένας μόνο Θεός

Το θεμέλιο της βιβλικής πίστης είναι ο μονοθεϊσμός.

ΔΕΥΤ 6:4 «Άκουε, Ισραήλ· Κύριος ο Θεός ημών είναι εις Κύριος.»

ΗΣΑ 43:10 «… προ εμού άλλος Θεός δεν υπήρξεν ουδέ θέλει υπάρχει μετ' εμέ. 11  Εγώ, εγώ είμαι ο Κύριος· και εκτός εμού σωτήρ δεν υπάρχει.»

ΗΣΑ 44:6 «Ούτω λέγει Κύριος ο Βασιλεύς του Ισραήλ και ο Λυτρωτής αυτού, ο Κύριος των δυνάμεων· Εγώ είμαι ο πρώτος και εγώ ο έσχατος· και εκτός εμού δεν υπάρχει Θεός.»

Αυτή η αλήθεια είναι η βάση πάνω στην οποία θα οικοδομηθεί η αποκάλυψη της Καινής Διαθήκης.

2. Η Παλαιά Διαθήκη προφητεύει ότι ο Μεσσίας θα είναι Θεός

ΗΣΑ  7:14 «Ούτω λέγει Κύριος ο Βασιλεύς του Ισραήλ και ο Λυτρωτής αυτού, ο Κύριος των δυνάμεων· Εγώ είμαι ο πρώτος και εγώ ο έσχατος· και εκτός εμού δεν υπάρχει Θεός. »

Το «Εμμανουήλ» σημαίνει «Μεθ' ημών ο Θεός.»

ΗΣΑ 9:6 «Διότι παιδίον εγεννήθη εις ημάς, υιός εδόθη εις ημάς· και η εξουσία θέλει είσθαι επί τον ώμον αυτού· και το όνομα αυτού θέλει καλεσθή Θαυμαστός, Σύμβουλος, Θεός ισχυρός, Πατήρ του μέλλοντος αιώνος, Άρχων ειρήνης. »

O Μεσσίας αποκαλείται «Θεός ισχυρός», τίτλος που χρησιμοποιείται και για τον ίδιο τον Παντοκράτορα Θεό (Ησαΐας 10:21).

ΜΙΧ 5:2 «Και συ, Βηθλεέμ Εφραθά, η μικρά ώστε να ήσαι μεταξύ των χιλιάδων του Ιούδα, εκ σου θέλει εξέλθει εις εμέ ανήρ διά να ήναι ηγούμενος εν τω Ισραήλ· του οποίου αι έξοδοι είναι απ' αρχής, από ημερών αιώνος.»

Ο Μεσσίας δεν αρχίζει να υπάρχει στη Βηθλεέμ· προϋπάρχει αιώνια.

3. Ο Ιησούς υπήρχε πριν από τη δημιουργία

ΙΩΑ 1:1 «Εν αρχή ήτο ο Λόγος, και ο Λόγος ήτο παρά τω Θεώ, και Θεός ήτο ο Λόγος. 2  Ούτος ήτο εν αρχή παρά τω Θεώ. 3  Πάντα δι' αυτού έγειναν, και χωρίς αυτού δεν έγεινεν ουδέ εν, το οποίον έγεινεν.»

Ο Ιωάννης χρησιμοποιεί σχεδόν τις ίδιες λέξεις με τη Γένεση 1:1 «Εν αρχή εποίησεν ο Θεός...»

Ο Ιησούς δεν μπορεί ταυτόχρονα να είναι και ο δημιουργός και δημιούργημα ή πλάσμα. χριστός λοιπόν δεν δημιουργήθηκε. Ήταν ήδη εκεί.

ΙΩΑ 3:13  Και ουδείς ανέβη εις τον ουρανόν ειμή ο καταβάς εκ του ουρανού, ο Υιός του ανθρώπου, ο ων εν τω ουρανώ. 

4. Ο Ιησούς έχει τα ονόματα του Θεού

Ο Θωμάς είπε: ΙΩΑ  20:28 «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου.» Ο Ιησούς δεν τον διορθώνει.

ΤΙΤ 2:13 «προσμένοντες την μακαρίαν ελπίδα και επιφάνειαν της δόξης του μεγάλου Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, .»

Ο Πατέρας λέει προς τον Υιό: ΕΒΡ 1:8 «περί δε του Υιού· Ο θρόνος σου, ω Θεέ, είναι εις τον αιώνα του αιώνος· σκήπτρον ευθύτητος είναι το σκήπτρον της βασιλείας σου.»

ΡΩΜ 9:5  « των οποίων είναι οι πατέρες, και εκ των οποίων εγεννήθη ο Χριστός το κατά σάρκα, ο ων επί πάντων Θεός ευλογητός εις τους αιώνας· αμήν.»

5. Ο Ιησούς έχει ιδιότητες που μόνο ο Θεός έχει

ΑΙΩΝΙΟΣ

ΙΩΑ 8:58 «Πριν γίνει ο Αβραάμ, εγώ είμαι.» Δεν λέει “ήμουν”, αλλά “είμαι” παραπέμποντας στο εδάφιο που μιλάει αποκλειστικά για τον Παντοκράτορα Θεό:

ΕΞΟΔ 3:14 “Και είπεν ο Θεός προς τον Μωυσή, Εγώ είμαι ο Ων· και είπεν, Ούτω θέλεις ειπεί προς τους υιούς Ισραήλ· Ο Ων με απέστειλε προς εσάς.”

ΠΑΝΤΟΓΝΩΣΤΗΣ

ΙΩΑ 16:30 «Τώρα γνωρίζομεν ότι εξεύρεις πάντα και δεν έχεις χρείαν να σε ερωτά τις.»

ΠΑΝΤΟΔYΝΑΜΟΣ

ΜΑΤΘ 28:18 «Τώρα γνωρίζομεν ότι εξεύρεις πάντα και δεν έχεις χρείαν να σε ερωτά τις.»

ΑΝΑΛΛΟIΩΤΟΣ

ΕΒΡ 13:8 «Ο Ιησούς Χριστός είναι ο αυτός χθες και σήμερα και εις τους αιώνας.»

6. Ο Ιησούς κάνει έργα που μόνο ο Θεός κάνει

ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ

ΨΑΛΜ 102:25 “Κατ’ αρχάς συ, Κύριε, την γην εθεμελίωσας, και έργα των χειρών σου είναι οι ουρανοί.” Το εδάφιο Εβρ 1:10 αποδίδει το εδάφιο στον Ιησού Χριστό.

ΠΑΡ 8:22 Ο Κύριος με είχεν εν τη αρχή των οδών αυτού, πρό των έργων αυτού, απ’ αιώνος. 23 Πρό του αιώνος με έχρισεν, απ’ αρχής, πριν υπάρξη η γή. 24 Εγεννήθην ότε δεν ήσαν αι άβυσσοι, ότε δεν υπήρχον αι πηγαί αι αναβρύουσαι ύδατα^∙ 25 πριν τα όρη θεμελιωθώσι, πρό των λόφων, εγώ εγεννήθην^∙ 26 ενώ δεν είχεν έτι κάμει την γήν, ούτε πεδιάδας, ούτε κορυφάς χωμάτων της οικουμένης. 27 Ότε ητοίμαζε τους ουρανούς, εγώ ήμην εκεί^∙ ότε περιέγραφε καμάραν υπεράνω του προσώπου της αβύσσου^∙ 28 ότε εστερέονε τον αιθέρα επάνω^∙ ότε ωχύρωνε τας πηγάς της αβύσσου^∙ 29 ότε επέβαλλε τον νόμον αυτού εις την θάλασσαν, να μη παραβώσι τα ύδατα το πρόσταγμα αυτού^∙ ότε διέταττε τα θεμέλια της γής^∙ 30 τότε ήμην πλησίον αυτού δημιουργούσα^∙

ΙΩΑ 1:3 “Πάντα δι' αυτού έγειναν, και χωρίς αυτού δεν έγεινεν ουδέ εν, το οποίον έγεινεν.”

ΚΟΛ 1:16 “επειδή δι' αυτού εκτίσθησαν τα πάντα, τα εν τοις ουρανοίς και τα επί της γης, τα ορατά και τα αόρατα, είτε θρόνοι είτε κυριότητες είτε αρχαί είτε εξουσίαι· τα πάντα δι' αυτού και εις αυτόν εκτίσθησαν· 17  και αυτός είναι προ πάντων, και τα πάντα συντηρούνται δι' αυτού, “

ΕΒΡ 3:3 Επειδή ούτος ηξιώθη πλειοτέρας δόξης παρά τον Μωϋσήν, καθ’ όσον έχει τιμήν πλειοτέραν παρά τον οίκον ο κατασκευάσας αυτόν^∙ ο δέ κατασκευάσας τα πάντα, είναι ο Θεός.

ΣΥΓΧΩΡΕΙ ΑΜΑΡΤΙΕΣ

ΜΑΡΚ 2:5 “Ιδών δε ο Ιησούς την πίστιν αυτών, λέγει προς τον παραλυτικόν· Τέκνον, συγκεχωρημέναι είναι εις σε αι αμαρτίαι σου. 6  Ήσαν δε τινές των γραμματέων εκεί καθήμενοι και διαλογιζόμενοι εν ταις καρδίαις αυτών· 7  Διά τι ούτος λαλεί τοιαύτας βλασφημίας; τις δύναται να συγχωρή αμαρτίας ειμή εις, ο Θεός; 8  Και ευθύς νοήσας ο Ιησούς διά του πνεύματος αυτού ότι ούτω διαλογίζονται καθ' εαυτούς, είπε προς αυτούς· Διά τι διαλογίζεσθε ταύτα εν ταις καρδίαις σας; 9  τι είναι ευκολώτερον, να είπω προς τον παραλυτικόν, Συγκεχωρημέναι είναι αι αμαρτίαι σου, ή να είπω, Σηκώθητι και έπαρε τον κράββατόν σου και περιπάτει; 10  αλλά διά να γνωρίσητε ότι έξουσίαν έχει ο Υιός του ανθρώπου επί της γης να συγχωρή αμαρτίας λέγει προς τον παραλυτικόν· 11  Προς σε λέγω, Σηκώθητι και έπαρε τον κράββατόν σου και ύπαγε εις τον οίκόν σου. 12  Και ηγέρθη ευθύς και σηκώσας τον κράββατον, εξήλθεν ενώπιον πάντων, ώστε εξεπλήττοντο πάντες και εδόξαζον τον Θεόν, λέγοντες ότι ουδέποτε είδομεν τοιαύτα.”

Οι γραμματείς έλεγαν «7 … Τις δύναται να συγχωρεί αμαρτίας ειμή εις, ο Θεός;». Ο Ιησους δεν τους διαψεύδει, αποδεικνύοντας ότι έχει αυτή την εξουσία.

ΚΡΙΝΕΙ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

ΙΩΑ 5:22 «Επειδή ουδέ κρίνει ο Πατήρ ουδένα, αλλ' εις τον Υιόν έδωκε πάσαν την κρίσιν,» Στην Παλαιά Διαθήκη ο τελικός κριτής είναι ο Κύριος.

ΔΙΝΕΙ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ

ΙΩΑ 10:28 «Και εγώ δίδω εις αυτά ζωήν αιώνιον, και δεν θέλουσιν απολεσθή εις τον αιώνα, και ουδείς θέλει αρπάσει αυτά εκ της χειρός μου.»

7. Ο Ιησούς λαμβάνει λατρεία

Ο Υιός του ανθρώπου, λαμβάνει από τον “Παλαιό των ημερών” την εξουσία να δέχεται δόξα και λατρεία: ΔΑΝ 7:13 Είδον εν οράμασι νυκτός, και ιδού, ως Υιός ανθρώπου ήρχετο μετά των νεφελών του ουρανού, και έφθασεν έως του Παλαιού των ημερών, και εισήγαγον αυτόν ενώπιον αυτού. 14 Και εις αυτόν εδόθη η εξουσία, και η δόξα, και η βασιλεία, δια να λατρεύσωσιν αυτόν πάντες οι λαοί, τα έθνη και αι γλώσσαι^∙ η εξουσία αυτού είναι εξουσία αιώνιος, ήτις δεν θέλει παρέλθει, και η βασιλεία αυτού, ήτις δεν θέλει φθαρή. 

Οι άγγελοι αρνούνται τη λατρεία. ΑΠΟΚ 19:10 “Και έπεσον έμπροσθεν των ποδών αυτού, διά να προσκυνήσω αυτόν. Και λέγει μοι· Πρόσεχε μη κάμης τούτο· εγώ είμαι σύνδουλός σου και των αδελφών σου, οίτινες έχουσι την μαρτυρίαν του Ιησού· τον Θεόν προσκύνησον· διότι η μαρτυρία του Ιησού είναι το πνεύμα της προφητείας.”

Ο Πέτρος αρνείται τη προσκύνηση και ο ίδιος: ΠΡΑΞ 10:25 “Ως δε εισήλθεν ο Πέτρος, ελθών ο Κορνήλιος εις συνάντησιν αυτού, έπεσεν εις τους πόδας αυτού και προσεκύνησεν. 26  Αλλ' ο Πέτρος εσήκωσεν αυτόν, λέγων· Σηκώθητι· και εγώ αυτός άνθρωπος είμαι.”

Ο άγγελος και ο Πέτρος δεν δέχονται τη λατρεία, ο Ιησούς όμως τη δέχεται.

ΜΑΤΘ 14:33 “οι δε εν τω πλοίω ελθόντες προσεκύνησαν αυτόν, λέγοντες· Αληθώς Θεού Υιός είσαι.” 

ΜΑΤΘ 8:9 “Ενώ δε ήρχοντο να απαγγείλωσι προς τους μαθητάς αυτού, ιδού, ο Ιησούς απήντησεν αυτάς, λέγων· Χαίρετε. Και εκείναι προσελθούσαι επίασαν τους πόδας αυτού και προσεκύνησαν αυτόν. 

ΕΒΡ 1:6 “Όταν δε πάλιν εισαγάγη τον πρωτότοκον εις την οικουμένην, λέγει· Και ας προσκυνήσωσιν εις αυτόν πάντες οι άγγελοι του Θεού.“

ΑΠΟΚ 5:13 Και παν κτίσμα το οποίον είναι εν τω ουρανώ και επί της γής, και υποκάτω της γης, και όσα είναι εν τη θαλάσση, και πάντα τα εν αυτοίς, ήκουσα ότι έλεγον, Εις τον καθήμενον επί του θρόνου και εις το Αρνίον έστω η ευλογία και η τιμή και η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων. 14 Και τα τέσσαρα ζώα έλεγον, Αμήν^∙ και οι εικοσιτέσσαρες πρεσβύτεροι έπεσαν και προσεκύνησαν τον ζώντα εις τους αιώνας των αιώνων. Στο ΑΠΟΚ α.18, ο ζών εις τους αιώνας των αιώνων είναι ο Ιησούς Χριστός

8. Ο Ιησούς είναι ο Γιαχβέ της Παλαιάς Διαθήκης

ΗΣΑ 40:3 ”Φωνή βοώντος εν τη ερήμω, Ετοιμάσατε την οδόν του Κυρίου. ευθείας κάμετε εν τη ερήμω τας τρίβους του Θεού ημών.” 

Στην Καινή Διαθήκη εφαρμόζεται στον Ιησού.

ΜΑΤΘ 3:3 “Διότι ούτος είναι ο ρηθείς υπό Ησαΐου του προφήτου, λέγοντος· Φωνή βοώντος εν τη ερήμω, ετοιμάσατε την οδόν του Κυρίου, ευθείας κάμετε τας τρίβους αυτού.”

ΙΩΗΛ 2:32 «Πας όστις επικαλεσθή το όνομα του Κυρίου θέλει σωθή.»

Ο Παύλος εφαρμόζει το εδάφιο στον Ιησού.

ΡΩΜ 10:9 “Ότι εάν ομολογήσης διά του στόματός σου τον Κύριον Ιησούν, και πιστεύσης εν τη καρδία σου ότι ο Θεός ανέστησεν αυτόν εκ νεκρών, θέλεις σωθή· 10  διότι με την καρδίαν πιστεύει τις προς δικαιοσύνην, και με το στόμα γίνεται ομολογία προς σωτηρίαν. 11  Διότι λέγει η γραφή· Πας ο πιστεύων επ' αυτόν δεν θέλει καταισχυνθή. 12  Επειδή δεν είναι διαφορά Ιουδαίου τε και Ελληνος· διότι ο αυτός Κύριος είναι πάντων, πλούσιος προς πάντας τους επικαλουμένους αυτόν· 13  διότι Πας όστις επικαλεσθή το όνομα του Κυρίου θέλει σωθή. 

ΗΣΑ 45:23 “Ώμοσα εις εμαυτόν· ο λόγος εξήλθεν εκ του στόματός μου εν δικαιοσύνη και δεν θέλει επιστραφή, Ότι παν γόνυ θέλει κάμψει εις εμέ, πάσα γλώσσα θέλει ομνύει εις εμέ.”

Ο Παντοκράτωρ Θεός λέει: «Εις εμέ θέλει κάμψει παν γόνυ.» Ο Παύλος αποδίδει το εδάφιο στον Ιησού:

ΦΙΛ 2:10 “διά να κλίνη εις το όνομα του Ιησού παν γόνυ επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων, 11  και πάσα γλώσσα να ομολογήση ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος εις δόξαν Θεού Πατρός. 

ΨΑΛΜ 102:25 Κατ' αρχάς συ, Κύριε, την γην εθεμελίωσας, και έργα των χειρών σου είναι οι ουρανοί. 26  Αυτοί θέλουσιν απολεσθή, συ δε διαμένεις· και πάντες ως ιμάτιον θέλουσι παλαιωθή· ως περιένδυμα θέλεις τυλίξει αυτούς, και θέλουσιν αλλαχθή· 27  συ όμως είσαι ο αυτός, και τα έτη σου δεν θέλουσιν εκλείψει. 

Το παραπάνω εδάφιο μιλά για τον Δημιουργό. Ο Παύλος εφαρμόζει τα λόγια αυτά στον Υιό:

ΕΒΡ 1:8 περί δε του Υιού· Ο θρόνος σου, ω Θεέ, είναι εις τον αιώνα του αιώνος· σκήπτρον ευθύτητος είναι το σκήπτρον της βασιλείας σου. 9  Ηγάπησας δικαιοσύνην και εμίσησας ανομίαν· διά τούτο έχρισέ σε, ο Θεός, ο Θεός σου, έλαιον αγαλλιάσεως υπέρ τους μετόχους σου· 10  καί· Συ κατ' αρχάς, Κύριε, την γην εθεμελίωσας, και έργα των χειρών σου είναι οι ουρανοί· 11  αυτοί θέλουσιν απολεσθή, συ δε διαμένεις· και πάντες ως ιμάτιον θέλουσι παλαιωθή, 12  και ως περιένδυμα θέλεις τυλίξει αυτούς, και θέλουσιν αλλαχθή· Συ όμως είσαι ο αυτός, και τα έτη σου δεν θέλουσιν εκλείψει. 

ΙΩΑ 5:18 Διά τούτο λοιπόν μάλλον εζήτουν οι Ιουδαίοι να θανατώσωσιν αυτόν, διότι ουχί μόνον παρέβαινε το σάββατον, αλλά και πατέρα εαυτού έλεγε τον Θεόν, ίσον με τον Θεόν κάμνων εαυτόν.

ΙΩΑ 10:30 Εγώ και ο Πατήρ έν είμεθα. ..... 33 Απεκρίθησαν προς αυτόν οι Ιουδαίοι, λέγοντες, Περί καλού έργου δεν σε λιθοβολούμεν, αλλά περί βλασφημίας, και διότι σύ άνθρωπος ών, κάμνεις σεαυτόν Θεόν.

ΠΡΑΞ 20:28 δια να ποιμένητε την εκκλησίαν του Θεού, την οποίαν απέκτησε διά του ιδίου αυτού αίματος.

ΦΙΛ 2:6 όστις εν μορφή Θεού υπάρχων, δεν ενόμισεν αρπαγήν το να είναι ίσα με τον Θεόν^∙ αλλ’ εαυτόν εκκένωσε, λαβών δούλου μορφήν, γενόμενος όμοιος με τους ανθρώπους^∙ 

Α’ ΙΩΑ 5:20 Ούτος είναι ο αληθινός Θεός, και η ζωή η αιώνιος.

Α’ ΤΙΜ 3:16 Και αναντιρρήτως το μυστήριον της ευσεβείας είναι μέγα^∙ ο Θεός εφανερώθη εν σαρκί, εδικαιώθη εν Πνεύματι, εφάνη εις αγγέλους, εκηρύχθη εις τα έθνη, επιστεύθη εις τον κόσμον, ανελήφθη εν δόξη.

ΚΟΛ 2:9 “διότι εν αυτώ κατοικεί παν το πλήρωμα της θεότητος σωματικώς,”

ΚΟΛ 1:19 “Ευδόκησε να κατοικήσει εν αυτώ παν το πλήρωμα.”

9. Οι πρώτοι χριστιανοί ομολογούν ότι ο Ιησούς είναι Θεός

ΙΩΑ 20:28 “Και απεκρίθη ο Θωμάς και είπε προς αυτόν· Ο Κύριός μου και ο Θεός μου.”

ΤΙΤ 2:13 “προσμένοντες την μακαρίαν ελπίδα και επιφάνειαν της δόξης του μεγάλου Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού,”

ΙΩΑ 1:1 “Εν αρχή ήτο ο Λόγος, και ο Λόγος ήτο παρά τω Θεώ, και Θεός ήτο ο Λόγος.”

ΕΒΡ 1:8 περί δε του Υιού· Ο θρόνος σου, ω Θεέ, είναι εις τον αιώνα του αιώνος· 

Βʹ ΠΕΤ 1:1 «προς τους όσοι έλαχον ισότιμον με ημάς πίστιν εις την δικαιοσύνην του Θεού ημών και Σωτήρος Ιησού Χριστού· »

ΡΩΜ 9:5 και εκ των οποίων εγεννήθη ο Χριστός το κατά σάρκα, ο ών επί πάντων Θεός ευλογητός εις τους αιώνας. Αμήν.

Συμπέρασμα

Η Αγία Γραφή δεν παρουσιάζει τον Ιησού απλώς ως έναν μεγάλο προφήτη ή έναν ανώτερο άγγελο. Τον παρουσιάζει ως τον αιώνιο Λόγο που έγινε άνθρωπος (Κατά Ιωάννην 1:14), ως τον Δημιουργό των πάντων, ως τον Κύριο της Παλαιάς Διαθήκης που φανερώθηκε εν σαρκί, ως Εκείνον που συγχωρεί αμαρτίες, δέχεται λατρεία, δίνει αιώνια ζωή και θα κρίνει όλη την ανθρωπότητα. Η ομολογία της αποστολικής Εκκλησίας συνοψίζεται στα λόγια του Θωμά: 

ΙΩΑ 20:28 «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου.»

Αυτή η ομολογία αποτελεί τη φυσική κατάληξη της συνολικής βιβλικής μαρτυρίας, από τις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης μέχρι την αποκάλυψη της θεότητας του Χριστού στην Καινή Διαθήκη.