Αναζήτηση
  • EAEP CORFU

Όταν στην Εκκλησία αντί να θεραπεύεσαι, πληγώνεσαι

Ενημερώθηκε: Μαρ 22









Περιεχόμενα

Εισαγωγή

1. Αλίμονο στους Ποιμένες που σκανδαλίζουν τους πιστούς

2. Μην έχεις παράλογες απαιτήσεις από τους αδελφούς

3. Μην έχεις απόλυτη εμπιστοσύνη στους ανθρώπους

4. Να εστιάζεις σε κοινό έδαφος

5. Δεν υπάρχει τέλεια εκκλησία

6. Μη ζητάς την αυτοπροβολή

7. Μην κατηγορείς την εκκλησία για τα δικά σου προβλήματα

8. Να συμπεριφέρεσαι με βάση τον χρυσό κανόνα

9. Να είσαι συνεργάσιμος και δεκτικός στη μάθηση

10. Μην καταπολεμάς την εκκλησία και μην γίνεσαι εμπόδιο

11. Να είσαι ευθύς και ειλικρινής

12. Να είσαι αφοσιωμένος στην αγάπη και στη συγχώρεση

13. Μην παγιδεύεσαι από τα σκάνδαλα των άλλων

14. Μην παίρνεις προσωπικά ότι ακούγεται από τον άμβωνα




Εισαγωγή


Ο παραπάνω τίτλος μπορεί να φαίνεται κάπως ασυνήθιστος, γιατί υποτίθεται ότι η Εκκλησία είναι ένα ασφαλές μέρος. Παρόλα αυτά, η εκκλησία υπήρξε ένα μέρος όπου κάποιες φορές, μερικοί πληγώθηκαν αντί να θεραπευθούν. Στην πραγματικότητα ένα μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων που σταματούν να πηγαίνουν στην εκκλησία, το κάνουν εξαιτίας κάποιου είδους σκανδάλου ή λόγω του ότι εκεί πληγώθηκε η καρδιά τους. Μερικές φορές αυτά συμβαίνουν από την έλλειψη ευαισθησίας της εκκλησίας. Άλλοτε, οι ίδιοι οι άνθρωποι φταίνε διότι είναι πολύ ευερέθιστοι και ευπαθείς στις παρεξηγήσεις. Οπωσδήποτε όμως, είναι θλιβερό να υπάρχουν τέτοιες εμπειρίες, διότι η εκκλησία είναι αναπόσπαστο μέρος στη ζωή του πιστού. Δεν είναι απλά ένα μέρος όπου λατρεύουμε, υπηρετούμε και μαθητεύουμε το Θεό, αλλά επίσης είναι μία κοινωνία, όπου οι πιστοί ασκούν αγάπη προς τους αδελφούς τους, όπως λέει η Γραφή.

Α' ΙΩΑ 1:7 Εάν όμως περιπατώμεν εν τω φωτί καθώς Αυτός είναι εν τω φωτί, έχομεν κοινωνίαν μετ' αλλήλων, και το αίμα του Ιησού Χριστού του Υιού Αυτού καθαρίζη ημάς από πάσης αμαρτίας.


Κάποιες φορές, το πιο εύκολο είναι να φύγεις αντί να μείνεις και να παλέψεις. Ότι κι αν κάνεις, μην απέχεις από την εκκλησία! Ο Θεός είναι ο μόνος που δεν φταίει σε τίποτα και ο μόνος που δεν πρόκειται να σε απογοητεύσει. Μερικοί έχουν τη συνήθεια να απομακρύνονται από την εκκλησία με τη πρώτη δοκιμασία η θλίψη.

ΕΒΡ 10:25 Μη αφήνοντες το να συνερχώμεθα ομού, καθώς είναι συνήθεια εις τινας, αλλά προτρέποντες αλλήλους, και τοσούτω μάλλον, όσον βλέπετε πλησιάζουσαν την ημέραν.


Αν έχεις πληγωθεί από κάποιον στην εκκλησία, μην τρέξεις μακριά, αλλά τρέξε κάτω από την προστασία του Λόγου του Θεού. Μόνος σου, δεν μπορείς να σταματήσεις να λαμβάνουν χώρα τα προσκόμματα και τα σκάνδαλα, αλλά εφαρμόζοντας τους κανόνες του Θεού μπορείς να τα αντιμετωπίσεις αποτελεσματικά, χωρίς να πληγωθείς.

ΨΑΛΜ 119:165 Ειρήνην πολλήν έχουσιν οι αγαπώντες τον νόμον Σου, και εις αυτούς δεν υπάρχει πρόσκομμα.



1. Αλίμονο στους Ποιμένες που σκανδαλίζουν τους πιστούς


Ο κόσμος αυτός είναι παραδεδομένος στο κακό. Ο κόσμος πιέζει την εκκλησία από παντού. Το σύστημα που ετοιμάζει με βιασύνη το πνεύμα του αντιχρίστου, μας πολιορκεί με κάθε είδους αμαρτία. Στο μονοτάξιο αυτό σχολείο που αποτελεί την εκκλησία μας, μπαίνουν κάθε λογής άνθρωποι, από κάθε υπόβαθρο και περιβάλλον. Το σώμα του Χριστού επί της γης, πρέπει να περιθάλπει τους πληγωμένους και όχι να τους φορτώνει νέα βάρη.


Φανταστείτε κάποιον πιστό, που κάνει τον προσωπικό του αγώνα στο δικό του επίπεδο, το οποίο για κάποιους μπορεί να είναι «χαμηλό». Ενώ λοιπόν ο άνθρωπος αυτός είναι πιεσμένος από τις πίκρες του κόσμου και της καθημερινής επιβίωσης, ο διάβολος του ψιθυρίζει "μη πας στην εκκλησία, δεν θα σε ωφελήσει σε τίποτα". Παρόλα αυτά, μαζεύει τα κομμάτια του, κάνει ένα τελευταίο βήμα πίστης και έρχεται στην εκκλησία. Ο αδελφός αυτός βρίσκεται σε κατάσταση που "το βάρος μιας ακρίδας", θα τον πετούσε άνετα έξω από την εκκλησία. Κι όμως, αντί να βρει η πονεμένη του ψυχούλα ανάπαυση μέσα στην αγαπητική αγκαλιά των αδελφών, γίνεται στόχος επικρίσεων και καταλαλιάς. Κάποιοι του κάνουν κήρυγμα, κάποιοι μάθημα. Κάποιοι άλλοι τον μαλώνουν και κάποιοι άλλοι τον αποφεύγουν για να μην «μολυνθούν».


Μπράβο μας, τα καταφέραμε πάλι να πετάξουμε μια πονεμένη ψυχή έξω από τη εκκλησία. Είμαστε τόσο άγιοι που δεν αντέχουμε κάποιον ανάμεσα μας που δεν ανταποκρίνεται στο πρότυπο που έχουμε πλάσει. Μπορεί οι άνθρωποι του Θεού να είναι πολύ απασχολημένοι στα παιγνίδια εξουσίας τους και στην αναμέτρησή τους ποιος άραγε είναι ο πιο «μεγάλος». Μπορεί να μην έχουν χρόνο για τον πονεμένο. Ο Θεός όμως ποτέ δεν θα εγκαταλείψει τα πονεμένα του παιδιά. Μην στηρίζεσαι σε ανθρώπινο βραχίονα, θα πέσεις μαζί του.


Οι εκκλησίες μας, πρέπει να γίνουν ξανά ένας τόπος στον οποίο ο πληγωμένος θα βρίσκει ανάπαυση και περίθαλψη. Ένας τόπος όπου ο κυρίαρχος και ο λειτουργών θα είναι το Άγιο Πνεύμα που θα εκχέει την αγάπη του Θεού στις καρδιές των πιστών, και που θα χρησιμοποιεί ταπεινά σκεύη τα οποία θα έχει γεμίσει δια του Πνεύματος με την αγάπη Του. Το αδύνατο σπυργιτάκι και η αποκαμωμένη τριγώνα που έχει πετάξει εκατοντάδες χιλιόμετρα κατά την μετανάστευσή της, πρέπει να βρίσκουν μέσα στην εκκλησία, φωλιά και ανάπαυση.

ΨΑΛΜ 84:1 Πόσον αγαπηταί είναι αι σκηναί σου, Κύριε των δυνάμεων! 2 Επιποθεί, και μάλιστα λειποθυμεί η ψυχή μου δια τας αυλάς του Κυρίου· η καρδία μου και η σάρξ μου αγαλλιώνται δια τον Θεόν τον ζώντα. 3 Ναι, το στρουθίον εύρηκε κατοικίαν, και η τρυγών φωλεάν εις εαυτήν, όπου θέτει τους νεοσσούς αυτής· τα θυσιαστήριά σου, Κύριε των δυνάμεων, βασιλεύ μου, και Θεέ μου. 4 Μακάριοι οι κατοικούντες εν τω οίκω σου· πάντοτε θέλουσι σε αινεί.


Όταν όμως οι εργάτες που ασκούν την διαποίμανση της εκκλησίας αδιαφορούν και ασχολούνται με την αυτοπροβολή τους, τον πλουτισμό και την ισχυροποίησή της θέσης τους ανάμεσα στους "επίδοξους σφετεριστές", ο Θεός δεν θα μπορέσει να τους χρησιμοποιήσει προς οικοδομή. Θα έλθει καταστροφή των ψυχών και η εκκλησία δεν θα μπορέσει να σταθεί. Όλα αυτά βέβαια δεν θα έλθουν άμεσα. Η κατρακύλα θα ξεκινήσει σιγά - σιγά, θα ειναι δισδιάκριτη στην αρχή, αλλά σύντομα θα πάρει τραγικές διαστάσεις. Το πρόβατα του Κυρίου θα διασκορπιστούν και οι ποιμένες θα δώσουν λόγο στον ίδιο τον Θεό.

ΙΕΡ 23:1  Ουαί εις τους ποιμένας τους φθείροντας και διασκορπίζοντας τα πρόβατα της βοσκής μου, λέγει Κύριος. 2  Διά τούτο ούτω λέγει Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ, κατά των ποιμένων, οίτινες ποιμαίνουσι τον λαόν μου. Σεις διεσκορπίσατε τα πρόβατά μου και απεδιώξατε αυτά και δεν επεσκέφθητε αυτά· ιδού, εγώ θέλω επισκεφθή εφ' υμάς την κακίαν των έργων υμών, λέγει Κύριος. 3  Και εγώ θέλω συνάξει το υπόλοιπον των προβάτων μου εκ πάντων των τόπων, όπου εδίωξα αυτά, και θέλω επιστρέψει αυτά πάλιν εις τας βοσκάς αυτών, και θέλουσι καρποφορήσει και πληθυνθή· 4  και θέλω καταστήσει ποιμένας επ' αυτά και θέλουσι ποιμαίνει αυτά· και δεν θέλουσι φοβηθή πλέον ουδέ τρομάξει ουδέ εκλείψει, λέγει Κύριος. 


Αλίμονο λοιπόν στους εργάτες του Ευαγγελίου και στους Ποιμένες όταν γίνονται οι ίδιοι υπεύθυνοι για τα σκάνδαλα μέσα στην εκκλησία.

ΛΟΥΚ 17:1  Είπε δε προς τους μαθητάς· Αδύνατον είναι να μη έλθωσι τα σκάνδαλα· πλην ουαί εις εκείνον, διά του οποίου έρχονται.

ΡΩΜ 14:13  Λοιπόν ας μη κρίνωμεν πλέον αλλήλους, αλλά τούτο κρίνατε μάλλον, το να μη βάλλητε πρόσκομμα εις τον αδελφόν ή σκάνδαλον. 



2. Μην έχεις παράλογες απαιτήσεις από τους αδελφούς


ΨΑΛΜ 62:5 Αλλά συ, ω ψυχή μου, επί τον Θεόν αναπαύου, διότι εξ Αυτού κρέμαται η ελπίς μου.


Ο ορισμός της απογοήτευσης είναι "η αποτυχία να εκπληρώσει κάποιος τις προσδοκίες του". Μην προσδοκάς πράγματα από την εκκλησία ή τους εργάτες που δεν μπορούν να εκπληρώσουν. Πολλές προσδοκίες έχουν να κάνουν με προκατειλημμένες "παραδόσεις", τις οποίες μεταφέρουμε στην εκκλησία από τη παλιά μας ζωή.

Μερικές φορές οι άνθρωποι απογοητεύονται όταν ανακαλύπτουν ότι η εκκλησία δεν μπορεί να τους προμηθεύει όλες τις επίγειες ανάγκες τους. Οι περισσότεροι εργάτες και οι εκκλησίες προσπαθούν να βοηθήσουν τους ανθρώπους με όποιο τρόπο μπορούν, ιδιαίτερα αυτούς που έχουν ανάγκη σε περιόδους κρίσης ή δύσκολων καταστάσεων. Κάποιοι άνθρωποι όμως περιμένουν από την εκκλησία να ικανοποιήσει όλες τις υλικές τους ανάγκες ή να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους, όπως έκαναν στη πρώτη εκκλησία των Πράξεων και σκανδαλίζονται όταν η εκκλησία δεν μπορεί να ανταποκριθεί.


Επίσης δεν είναι ρεαλιστικό να περιμένεις από τους εργάτες να ξοδεύουν όλο τους το χρόνο μαζί σου, ή να δείχνουν μία συνεχή προσοχή σε σένα. Αντίθετα μάθε να τοποθετείς τις προσδοκίες σου στο Θεό. Εκείνος θα είναι πάντα πιστός στις υποσχέσεις Του μέσα στο Λόγο Του και ποτέ δεν θα σε αφήσει.



3. Μην έχεις απόλυτη εμπιστοσύνη στους ανθρώπους


ΙΕΡ 17:5 Ούτω λέγει Κύριος, Επικατάρατος ο άνθρωπος όστις ελπίζει επί άνθρωπον και κάμνει σάρκα βραχίονα αυτού, και του οποίου η καρδία απομακρύνεται από του Κυρίου.

Συμβιβάσου με το γεγονός ότι όλοι είναι άνθρωποι και ότι θα σε απογοητεύσουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Ακόμα και ο ποιμένας θα κάνει λάθη. Ο μόνος που μπορείς να εμπιστευτείς εντελώς, χωρίς να σε απογοητεύσει, είναι ο Θεός.


Καταλαβαίνοντας ότι κάθε άνθρωπος υστερεί, ο βαθμός εμπιστοσύνης που έχουμε στους ανθρώπους πρέπει να είναι περιορισμένος και εξαρτάται από το τρόπο με τον οποίο ζουν. Όσο περισσότερο γνωρίζουμε το χαρακτήρα ενός ατόμου και το ιστορικό της συμπεριφοράς του, θα μπορούμε να προσδιορίσουμε πόσο αξιόπιστο είναι. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που η Γραφή μας λέει να γνωρίζουμε τους ποιμένες μας και τους πνευματικούς ηγέτες. Εφόσον έχουν άγιο περπάτημα στη ζωή τους, τότε θα μπορούμε να εμπιστευτούμε και την ηγεσία τους.

Α' ΘΕΣ 2:9 Διότι ενθυμείσθε, αδελφοί, τον κόπον ημών και τον μόχθον· επειδή νύκτα και ημέραν εργαζόμενοι, διά να μη επιβαρύνωμέν τινά εξ υμών, εκηρύξαμεν εις εσάς το ευαγγέλιον του Θεού

Α' ΘΕΣ 5:12 Σας παρακαλούμεν δε, αδελφοί, να γνωρίζητε τους όσοι κοπιάζουσι μεταξύ σας, και είναι προεστώτες σας εν Κυρίω και σας νουθετούσι.


Υπάρχει διαφορά μεταξύ αγάπης και εμπιστοσύνης. Είναι δυνατόν να αγαπάς και να συγχωρείς κάποιον, χωρίς να του έχεις απόλυτη εμπιστοσύνη. Ας πούμε ότι κάποιος αδελφός μία μέρα ενώ είναι μεθυσμένος, προξενεί ένα θανατηφόρο ατύχημα. Μετά στρέφεται στην εκκλησία εκζητώντας τη συγχώρεση του Θεού γι' αυτή την τρομερή πράξη ανευθυνότητας. Αν μετανοήσει για την αμαρτία του, θα τον συγχωρήσει ο Θεός; Βεβαίως! Πρέπει η εκκλησία να αγαπήσει και να συγχωρήσει αυτό το άτομο; Φυσικά! Τί θα γίνει αν μετά, ζητήσει να είναι ο οδηγός σε ένα ταξίδι στο οποίο είμαστε συνεπιβάτες; Τον εμπιστευόμαστε; Προσωρινά, φυσικά όχι! Θα ήταν αδιανόητο να βάλουμε στη θέση του οδηγού ένα άτομο που πρόσφατα είχε δείξει μία τέτοια αμέλεια και αδιαφορία. Βέβαια τον αγαπάμε και τον συγχωρούμε. Αλλά λόγω του παρελθόντος αυτού του ανθρώπου δεν θα ριψοκινδυνεύαμε τις ζωές των δικών μας. Έπειτα από μια μεγάλη περίοδο εγκράτειας, νηφαλιότητας και ασφαλούς οδήγησης, μπορεί να αποδείξει ότι είναι ξανά υπεύθυνος και ικανός να τον εμπιστευτούμε.


Να θυμάσαι ότι η αγάπη και η συγχώρεση χαρίζονται άνευ όρων, αλλά η εμπιστοσύνη πρέπει να κερδηθεί. Η εμπιστοσύνη είναι η επίκτητη πεποίθηση (σιγουριά) στις ενέργειες ενός ατόμου. Φυσικά μπορούμε και πρέπει να εμπιστευόμαστε άτομα που δείχνουν αξιόπιστη συμπεριφορά, αλλά επειδή όλοι οι άνθρωποι έχουν το ενδεχόμενο να αποτύχουν, δεν πρέπει ποτέ να έχουμε μία σίγουρη και απόλυτη αίσθηση εμπιστοσύνης για κανένα, παρά μόνο στο Θεό.



4. Να εστιάζεις σε κοινό έδαφος


Α' ΚΟΡ 1:10 Σας παρακαλώ δε, αδελφοί, διά του ονόματος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, να λέγετε πάντες το αυτό, και να μη ήναι σχίσματα μεταξύ σας, αλλά να είσθε εντελώς ηνωμένοι, έχοντες το αυτό πνεύμα και την αυτήν γνώμη.


Να αποφεύγεις να γίνεσαι προκατειλημμένος και φανατικός. Όταν προσπαθούμε να επιβάλλουμε κάποιες ακραίες και φανατικές απόψεις και ερμηνείες, συνήθως προκαλείται διχασμός και προωθούνται αμαρτωλές συζητήσεις και διαμάχες. Οι προκατειλημμένοι και φανατικοί άνθρωποι έχουν την προδιάθεση να πληγώνονται, όταν οι άλλοι διαφωνούν μαζί τους.


Η Γραφή διδάσκει, όλοι οι χριστιανοί να λένε "το αυτό" ώστε να υπάρχει ενότητα στο σώμα του Χριστού. Ο μόνος τρόπος, που είναι δυνατή μια τέτοια ενότητα, είναι όταν οι χριστιανοί εστιάζουν σ' ένα κοινό έδαφος του Χριστού